Over de Syriac Universal Alliance (SUA)
De Syriac Universal Alliance (SUA), welke is opgericht in 1983, is een wereldwijd overkoepelende organisatie die de diverse
Aramese nationale federaties, verenigingen en het Aramese volk vertegenwoordigt in de continenten Europa, Amerika,
Australië en het Midden-Oosten. De SUA is de algemeen erkende stem van het Aramese volk wiens belangen het tracht te
behartigen en promoten.
Sinds 1999 is de SUA de enige Arameestalige non-gouvernementele organisatie met een Speciale Consultatieve Status bij de
Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties. De SUA is een sociaal-politieke en culturele organisatie die op een
onafhankelijke, transparante en democratische basis haar werkzaamheden uitvoert.
De SUA is toegewijd om de roeping te vervullen om de rechten, vrijheid en gelijkheid van het Aramese volk te beschermen
en verzekeren, om het culturele erfgoed van zijn voorvaders te waarborgen en bekend te maken, om gerechtigheid zeker te
stellen, en om het hele volk te verenigen in een zelfbeschikte en internationaal erkende Aramese natie.
Over het Aramese (Suryoyo) volk
Geleerden merken op dat 'Aramees' de oorspronkelijke zelfbenaming is van de Arameeërs en het equivalent is van de
Griekse naam 'Syrisch' (Suryoyo) die de Arameeërs sinds de vijfde eeuw n.Chr. hebben overgenomen. Om de steeds
terugkerende verwarring te mijden met de overwegend islamitische en Arabische inwoners van de Syrisch Arabische
Republiek van Syrië, kiest dit volk er vandaag voor om hetzij hun kunstmatige naam 'Syrisch' te gebruiken of de oude
zelfbenaming 'Arameeërs' in Westerse talen.
De vroege Arameeërs waren agrariërs die een inherent en integraal deel uitmaakten van het Nabije Oosten in 1550-1200 v.
Chr. In voorchristelijke tijden, vooral tussen 1150-700, speelden ze een belangrijke rol in de sociaal-politieke arena van de
antieke wereld. Als inheemse bewoners van Noord-Mesopotamië (Zuidoost-Turkije, Noordoost-Syrië and Noord-Irak),
waren ze alomtegenwoordig in dit arena zowel als in Libanon en Zuid Mesopotamië (Zuid-Irak)
Hun Aramese moedertaal genoot een status als internationale taal van het Nabije Oosten tussen ca. 700 v. Chr. en ca. 700
n. Chr. Het Aramees komt ook voor in het Oude en Nieuwe Testament, was de moedertaal van Jezus Christus en zijn
apostelen, en liet onuitwisbare sporen achter in de joodse en islamitische literaturen (inclusief de Koran).
Het Aramees is de voornaamste identiteitsdrager van de Arameeërs die een van de eerste naties waren die het Evangelie
overnamen in de vroege eeuwen van het christelijke tijdperk. Behalve de Syrisch-(orthodoxe, katholieke of protestantse)
gemeenschap, zijn de Chaldeeërs, nestorianen (soms Assyriërs genoemd) en maronieten ook erfgenamen van het Aramese
erfgoed. Vele eeuwen lang hebben hun oude kerken en kloosters als intellectuele centra en scholen gefunctioneerd. Veel
intellectuelen hebben ook de relevantie van het Aramese volk en de Aramese taal uitgesproken:
Prof. S. Moscati: "De Grieken en de Romeinen kenden het Nabije Oosten voornamelijk door de Arameeërs, want
zij waren het die de bronnen van zijn cultuur hadden verenigd en gekanaliseerd. Ze brachten de Babylonische,
Perzische en Hebreeuwse elementen samen en gaven ze door aan het christendom, en met het christendom aan
het Westen. Vanuit het Westen, op een later tijdstip, zouden de Arameeërs de Griekse cultuur aan het Oosten
presenteren, vooral filosofie, welke bekend werd aan de Arabieren door het medium van het Aramees."
Prof. E. Kraeling: Zonder de Aramese taal "zou de uitbreiding van het christendom in het Oosten ondenkbaar zijn."
Dit is onder andere "de historische schuld die de wereld de Arameeërs is verschuldigd."
Vandaag de dag zijn de christelijke Arameeërs een staatloos en grotendeels vergeten volk die, als resultaat van etnische
zuiveringen, landroof, bezetting en terugkerende vervolgingen gedwongen waren om te vluchten uit het land van hun
voorvaders. In Zuidoost-Turkije bijvoorbeeld, wonen er nog slechts 2.500 Arameeërs en in het hele land ongeveer 25.000; in
feite is het aantal Arameeërs dat in Europa leeft aanzienlijk groter, dan het aantal Arameeërs dat nog in hun thuisland leeft
met honderdduizenden die in ballingschap leven in landen als de VS, Nederland, Duitsland, Frankrijk, België, Australië,
Brazilië, Argentinië, Syrië, India, Libanon en Zweden.
Dit volk en zijn oude taal worden vandaag serieus met uitsterving bedreigd. Daarom blijft hun voortbestaan afhankelijk van
internationale erkenning als een inheems volk en als een van de etnisch-linguïstische en religieuze minderheden van Turkije
en Irak. Om dit te bereiken, heeft het Aramese (Suryoyo) volk uw steun nodig.